“Geweld herkennen in complexe scheiding. Inkijken bij het geïnstrumentaliseerde kind“
Manipulatie en controle bij echtscheidingen:Valerie Swennen, GVA – 19 januari 2026
“Dit zadelt kinderen op met levenslang trauma”
“Geweld in scheidingen blijft vaak verborgen, maar de gevolgen zijn diep en blijvend.”
Dit boek nodigt uit om met andere ogen te kijken naar conflict, communicatie en ouderschap in de context van scheiding. Het biedt handvatten voor zowel professionals als betrokkenen om beter te navigeren in complexe en soms onveilige dynamieken.
Met aandacht voor begrenzing, erkenning en haalbare vormen van co-ouderschap wordt duidelijk: niet elke relatie valt te herstellen, maar er is altijd ruimte voor groei in hoe we omgaan met conflict en geweld, hoe we kwetsbaarheid beschermen en veiligheid waarborgen – steeds in het belang van het kind.
“Wat als de haat tegenover de ex-partner groter is dan de liefde voor de kinderen?“
Valerie Swennen, GVA – 19 januari 2026
Door de teksten heen wordt bewust gebruikgemaakt van de termen ouder 1 en ouder 2. Deze keuze ondersteunt een zo genderneutraal mogelijke benadering, omdat dergelijke dynamieken in uiteenlopende vormen en contexten voorkomen, ongeacht geslacht.
Tegelijkertijd is het belangrijk te erkennen dat bepaalde patronen – zoals dwang en controle – in de praktijk vaak genderspecifiek tot uiting komen, zoals onderzoek aantoont. Daarom hanteren we de volgende omschrijving:
■ Ouder 1: de ouder die doorgaans nabije, constructieve betrokkenheid toont en in staat is tot zorgend ouderschap;
■ Ouder 2: de ouder die in veel gevallen destructief gedrag vertoont, bijvoorbeeld door manipulatie, intimidatie of het ondermijnen van de andere ouder.
Deze terminologie is niet bedoeld om te stigmatiseren, maar om helderheid te scheppen en houvast te bieden bij het analyseren van vaak verwarrende situaties. De focus ligt niet op schuld, maar op dynamiek en verantwoordelijkheid.
“Ook politiemensen en rechters beseffen vaak niet dat kinderen niet genoeg hebben aan een pyjama, eten en een dak boven hun hoofd.”
Valerie Swennen, GVA – 19 januari 2026
Om deze complexe realiteit beter te begrijpen, nemen we de lezer mee langs verschillende niveaus:
■ Macroniveau: hoe maatschappelijke normen, juridische kaders en culturele overtuigingen ons denken over scheiding en ouderschap beïnvloeden;
■ Mesoniveau: hoe hulpverleningsstructuren en instanties omgaan met conflicterende belangen en uiteenlopende visies;
■ Microniveau: de gezinscontext zelf, waar destructieve patronen vaak generaties lang herhaald worden – tenzij ze tijdig herkend en benoemd worden. Centraal staat steeds het perspectief van het kind.
Te midden van juridische procedures, therapeutische trajecten en strijd tussen ouders is het immers het kind dat de grootste prijs betaalt.
“De meeste mensen beschouwen een vechtscheiding nog steeds als twee gelijkwaardige partners die met elkaar strijden. Mijn ervaring is dat dat niet altijd klopt. Als één partner een scheiding niet accepteert, kan die de situatie blijven verzieken.”
Valerie Swennen, GVA – 19 januari 2026
ZWIJGEN KAN EEN MANIER ZIJN OM JEZELF TE BESCHERMEN. NIET OMDATJE NIETS TEZEGGEN HEBT, MAAR OMDAT NIEMAND ECHT LUISTERT
__ Brené Brown
Controlerend gedrag en manipulatie zijn geen strafbare feiten.
“Daders kunnen zo manipuleren dat de omgeving niet beseft wat er speelt.
Valerie Swennen, GVA – 19 januari 2026
Vaak geldt: hoe intelligenter de dader, hoe complexer de situatie”
WHAT THE CHILD DOES NOTSPEAK, THE BODY REMEMBERS.
__ Bessel van der Kolk
“Kinderen stoppen nooit met van hun ouders te houden, maar ze stoppen wel met van zichzelf te houden. Dat mogen we als samenleving niet laten gebeuren”
Valerie Swennen, GVA – 19 januari 2026
“je kan pas veiligheid brengen waar je gevaar herkent”
Zoals David Mandel zo treffend verwoord:
Valerie Swennen
“Wie doet Wat tegen Wie?”
Ik geef in mijn lezingen over intieme terreur altijd deze www mee.
SOMETIMES TRAUMA IS NOT THE WOUND ITSELF, BUT THE SILENCE THAT FOLLOWS
__ Nikita Gill
Surtil : 